
Medikuek pazienteei ariketa programak egiteko agintzea ez da berria. Programa horien ahalmenetako bat da arreta medikoa prebentzio eta ongizate zerbitzuekin hobeto integratzea, pazienteengan portaera aldaketa positiboa eta osasun emaitza hobeak sustatuta. Hala ere, medikuen, komunitatearen eta gobernuaren babesa faktore garrantzitsua da programa horien arrakastarako. European Journal of General Practice agerkarian argitaratu den ikerketa batek aztertu du zer bideragarritasun duen Murtzian (Espainia) medikuaren aginduz egindako ariketa programa batek.
Programa horrek funtsezko osagai batzuk izan zituen:
- Mediku eta erizainentzako gaikuntza, ariketak agintzeari buruz, 54 osasun zentro komunitariotan.
- Gobernuaren laguntza, parte-hartzaileei beren etxeetatik gertu dauden kirol instalazioak esleitzeko.
- Irakasle akreditatuak, antzeko programetan eta helduentzako entrenamendu fisikoan esperientzia dutenak.
- Taldean egindako ariketa saioak, parte-hartzaileak adinaren arabera taldekatuta, pertsonen baldintzatzaileetara egokituta.
Programak 10 aste iraun zuen. Astean hirutan egindako ordubeteko saioak izan ziren, guztira 30 saio osatu arte. Parte hartzaileak hipertentsioa (presio arterial altua) edo dislipidemia (odoleko lipido maila altuak) zuten helduak ziren, eta lehen mailako arretako medikua bisitatzera joanak ziren.
Ikerketan aurkitu zenez, pazienteen % 82,7k ariketa programa onartu zuen medikuak edo erizainak eskatu zionean, eta % 72k ofizialki hasi zuen programa. Programa hasi zutenen artean, % 81ek 20 saio baino gehiago egin zituen.
Datuen analisiak estatistikoki hobekuntza esanguratsua aurkitu zuen, bai gizonen artean, bai emakumeen artean, azterlanaren aldagai bakoitzerako. Besteak beste, honako aldagai hauek izan ziren:
- Gorputzaren pisua,
- Gorputz masaren indizea,
- Gaitasun aerobikoa,
- Muskulu indarra,
- Malgutasuna eta
- Oreka.
Autoinformatutako aldagaiak (gogo aldartea eta gaitasun fisikoaren mailak) ere hobetu ziren. Gainera, parte-hartzaileen % 49,4k uste zuten hurrengo sei hilabeteetan ariketa modu erregularrean egiten jarraituko zutela.
Azterlan honek baditu muga esanguratsu batzuk, eta horietako bat da konparazio edo kontrol talderik ez izatea. Konparazio edo kontrol talderik gabe, azterketa horrek ezin digu esan ea mediku batek agindutako ariketa programa hori zenbateraino den hobea (edo ez) beste tratamendu mota batzuekin alderatuta, hala nola liburuxka batekin edo web aplikazio batekin.
Azterlan erabilgarria da, azterlan horren programa gimnasioek gaur egun eskaintzen dutenaren antzekoa delako. Kontuan hartzen du parte-hartzailearen bizilekua non dagoen, talde entrenamenduaren alderdi soziala eskaintzen du, eta irakasle akreditatuek zuzendutako ariketa indibidualizatua eskaintzen du. Programa doakoa izan zen, eta hori ez da ohikoa gimnasioen programetan; hala ere, gimnasio askok neurrizko prezioak eskaintzen dituzte mediku agindua duten ariketa programetarako. Ebidentzia batzuek iradokitzen dute kosturen bat dakarten programak (hau da, parte-hartzaileak bere poltsikotik zerbait jartzea dakarten programak) eraginkorragoak izan daitezkeela doako programak baino.
Iturria: López-Román FJ, Tornel-Miñarro FI, Delsors-Merida-Nicolich E, Fernández-López L, Martínez-Ros MT, García Sánchez E, López-Santiago A. «Feasibility of implementing a preventive physical exercise programme recommended by general practitioners in cardiovascular risk patients: A pre-post comparison study». Eur J Gen Pract. Diciembre de 2020; 26(1):71-78.
